BabyParade

Sofie Wolters
Naam:Sofie Wolters
Geboren op:18-10-2018
Gewicht:4042 gram
Dochter van:Jesse en Basia Wolters-Lawniczak


Geboorteverslag van zoon Hidde
06-07-2015

Geboorte Hidde, zondag 19 april 2015 17:27u

Hidde fotoshoot

Op de ochtend van zondag 19 april werd ik om 6:00u wakker met een ander gevoel in mijn buik. Het voelde licht kramperig aan, maar duidelijk nog niet als weeën. Wel dacht ik gelijk door dat ik vandaag weleens zou kunnen gaan bevallen.
Om 9:00u merkte ik dat het kramperige gevoel niet stopte en ook iets krachtiger werd. Toch was het voor mij nog niet heel erg pijnlijk. Ik kon nog rustig wat opruimen in huis en voor Lorna alles in orde maken. Ik had Ingrid en Hinke op de hoogte gebracht dat ik vandaag nog weleens zou kunnen gaan bevallen en natuurlijk de vraag gesteld wie mij zou kunnen begeleiden.
Om 11:30u had ik op het toilet voor het eerst wat bloedverlies waardoor ik nu zeker wist dat het door zou gaan zetten. Ik ben toen rustig met Jan-Piet en Lorna een broodje gaan eten en om 13:15u heb ik mijn ouders gebeld of ze Lorna wilden ophalen.
Om 13:30u kwam mijn moeder om Lorna op te halen en omdat er dan van alles gebeurd kan je de krampen ook wat beter opvangen of ze zijn gewoon wat minder door de afleiding.
Nadat Lorna naar mijn ouders was merkte ik dat de weeën nu pas echt door gingen zetten. Ondanks dat ik zelf verloskundige ben vond ik het ook best lastig om te melden aan Hinke en Ingrid wanneer ze moesten komen. Om 14:00u werden de weeën wel regelmatiger.
Om 14:45u had ik even telefonisch contact met Ingrid, die zou een paar dagen weg gaan en die vroeg of ze even langs moest komen. Ik dacht dat het nog niet echt nodig was, maar dat het natuurlijk wel mocht. Om 14:50u was Ingrid bij mij en waren de weeën mooi regelmatig. Ik kon ze nog goed opvangen.
Om 15:00u besloten we om toch even te beoordelen hoe ver ik was, puur uit nieuwsgierigheid. Zelf dacht ik rond 3cm ontsluiting en inderdaad het was ook 3cm ontsluiting, dus kon mezelf aardig inschatten.
Bij mijn eerste bevalling had ik erg veel overgegeven en het viel me mee dat dit nu nog niet het geval was. Maar helaas om 15:30u begon ik toch ook weer flink met overgeven. Het voordeel van overgeven is dat je op dat moment even de weeën niet voelt.
Om 16:00u belde Hinke of ze nog naar Den Helder kon of dat ze al moest komen. Ik kon de weeën nog goed zelf opvangen op mijn knieën zittend voorover leunend over een stoel in mijn slaapkamer. De weeën voelde ik vooral in mijn onderbuik en erg veel druk van onder.
Volgens mij kon Hinke niet meer naar Den Helder, ik dacht dat het wel snel kon gaan. Maar ze hoefde van mij niet direct te komen. 5 Minuten nadat we hadden opgehangen vroeg ik aan Jan-Piet of hij toch Hinke wilde bellen of ze kon komen. Ik had haar ondersteuning nu toch wel nodig. Toen Jan-Piet Hinke om 16:20u belde was ze toch zelf al onderweg gegaan naar ons. Hinke kwam om 16:35u binnen. Mijn weeën waren toen erg pittig en deden ook echt zeer. Ik had momentjes dat ik dacht dat ik het niet zou redden, maar als de wee dan weer over was ging het allemaal wel weer. De voorover hangende houding zittend op mijn knieën over een stoel was voor mij een erg prettige houding. Ik had wel steeds het gevoel dat ik moest plassen maar dat lukte alleen maar in kleine beetjes. De druk bleef aanwezig onderin. Maar het voelde niet als druk dat ik moest gaan persen. Wel deed ik af en toe automatisch mijn benen wat wijder wat eigenlijk wel aangaf dat ik wel bijna tegen persdrang aanzat. Om 17:00u besloten we om te gaan beoordelen hoever ik was. Op bed liggen waren de weeën lastig om op te vangen. Tijdens het inwendig onderzoek voelde Hinke dat ik al 7-8cm had en werden mijn vliezen gebroken. Gelukkig helder vruchtwater. Direct voelde ik meer druk opkomen. Ik ben hierdoor op bed blijven liggen. Na 15 minuten, om 17:15u had ik al zoveel persdrang dat ik wel mee moest persen. Toen het hoofdje bijna kwam deed het echt wel zeer, maar gelukkig hoefde ik maar 12 minuten te persen en lag ons kindje om 17:27u op mijn buik. Jan-Piet zag direct dat het een jongetje was, maar ik moest eerst even bijkomen. Hidde deed het direct perfect. De kraamverzorgster Rita kwam helaas net een minuut te laat voor de geboorte. Maar Jan-Piet heeft gelukkig voor mij heel veel foto’s kunnen maken van de geboorte, dat was iets wat ik erg graag wilde. De placenta kwam snel en het bloedverlies viel allemaal mee. We hadden de volgende dag kraamverzorgster Anneloes. Ontzettend lieve kraamverzorgster en ze deed het fantastisch met Lorna.

Simone