BabyParade

James Dekker
Naam:James Dekker
Geboren op:28-05-2018
Gewicht:3350 gram
Zoon van:Peter Dekker en Nikky Klemkerk


Finn Vonk in WIJ Jonge Ouders
28-05-2014

Finn vonk

Gertruud:

"Zaterdag 8 maart ging ik lopend met ons zoontje Mika naar mijn schoonouders om de verjaardag van mijn schoonvader te vieren. Mijn man Jelte was er al met de auto naartoe gegaan. Onderweg had ik een beetje last van mijn rug, maar dat had ik mijn hele zwangerschap al. We aten lekker patat met kippenpootjes en kroketten. Onder het eten voelde ik ineens wat lopen. Ik dacht dat ik in mijn broek had geplast, maar op de wc braken mijn vliezen. Ik trok schoon ondergoed aan en dacht dat het nog wel even zou duren voordat alles op gang zou komen. Weer beneden zei ik tegen Jelte dat we straks maar naar huis moesten gaan. Hij vroeg of hij zijn kroketje nog kon opeten. Tuurlijk! Maar net toen ik dat zei, kreeg ik een flinke eerste wee. Dus ik zei er meteen achteraan: 'We moeten nu gaan!' 
Mika bleef een nachtje bij opa en oma. Toen ik de auto instapte, kreeg ik weer een wee en Jelte belde de verloskundige om te zeggen dat mijn vliezen waren gebroken. Ze vroeg of ze al moest komen en we twijfelden. Maar omdat ik nog geen minuut na de vorige wee er weer één kreeg, vond Jelte dat ze toch beter kon komen. Ons autoritje naar huis duurde drie minuten en twee weeën. Thuis zwaaide ik onder het genot van nog een wee naar de buren. Ik ging boven naar de wc en kreeg in de badkamer nog een wee.
Ik stond op handen en knieën in de badkamer en probeerde naar mijn bed te komen. Jelte was dit net an het opmaken, toen ik hem op de overloop riep, omdat ik een flinke perswee voelde komen. 'Kraammatje!' kon ik nog net uitbrengen. Hij vroeg of ik het bed nog ging redden, maar ik zei: 'De baby komt nu!'
Jelte belde nog snel de verloskundige, die er binnen twee minuten beloofde te zijn. Het hoofdje van de baby stond inmiddels. Jelte vroeg me het even op te houden zodat hij de voordeur kon openzetten. Dat deed ik. Toen kwam de tweede perswee. Jelte zei: 'Geef maar kracht.' En daar was hij, ons tweede zoontje. 'Het is een jongen!' riep ik. Ik ging op mijn rug liggen en Jelte legde Finn op mijn buik. De verloskundige kwam de trap op en zag ons tot haar verbazing op de vloer van de overloop liggen. Jelte heeft de navelstreng doorgeknipt en daarna ben ik toch maar eens op bed gaan liggen... In 24 minuten van niks naar een prachtige zoon! Het was een bizarre ervaring, maar wel een supermooie. Hoeveel vaders kunnen zeggen dat ze hun kind helemaal alleen ter wereld hebben gebracht?!